آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «درد را تاب می آورم» را در ادامه بخوانید.ده ماه کنکاش و شخم زدن خود، خیلی جسارت می خواهد. خیلی شجاعت می خواهد. ده ماه ِ بسیار سخت و شیرین این سختی را دوست دارم مثل کندن زمین و پیدا کردن گنج است . در این راه خیلی چیزها را از دست دادم خیلی چیزها، بارها شکستم و بلند شدم بارها و بارها، چیزهایی در خودم دیدم که گاهی حتا از خودم ترسیدم ، اما پشیمان نیستم ، هیچ پشیمان نیستم. بازهم به لحظه های دردناکی نزدیک می شوم ولی میدانم که توانش را خواهم داشت. توانش را خواهم داشت . یکبا

آنچه تاکنون درباره «بعد از دو هفته مشق» منتشر شده است را در ادامه بررسی می‌کنیم.دلگیرم این روزها، یه جور دیگه ای دلگیرم، دلم میخواست با یکی حرف میزدم سرم رو روی شونه هاش میزاشتم و حرف میزدم و گریه میکردم و نوازشم میکرد و بغلم میگرد و گوش میداد و می گفت درستش میکنیم ... یه دوست فارغ از جنسیت و مراودات جنسی فقط یه دوست ، یه دوست که دنبال چیزی ازت نباشه یه دوست که نخواد براش کاری کنی و نخوای برات کاری کنه فقط یه دوست فقط یه دوست چه تنهایی دردناکیه بین این همه آدم یه چیز به این سادگی پیدا نشه میدونم

در این مطلب، جزئیات مربوط به «انسان در تنهایی انسان تر است» ارائه شده است.هیچوقت مشکلات به طور کامل حل نمیشن. جذابیت عبور از سختی ها به اینه که تنها ازشون عبور میکنی، خب، مسیری که من در این دو سال در پیش گرفتم راهی نیست که به پایان برسه ، همین که سختی و درد و حال خوبش به همین ترتیب پشت سرهمه و مدام تکرار میشه برام جذابه و باعث شده تا این لحظه در راه باشم ، هیچ مقصد و هیچ نقطه امن و پایانی نداره ، قرار نیست به جایی برسم و به کسی یا جایی اعلام کنم که ببینید من رسیدم من فتح کردم .. نه .. هیچکدام از

آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «لمس تنهایی» را در ادامه بخوانید.خیلی وقته ننوشتم، البته اینجا ننوشتم. نوشته‌های قبلی را نگاه می‌کردم، چقدر خیلی چیزها تغییر کرده و خیلی چیزها هنوز مونده، درحال تغییر شاید کمتر متوجه‌ش شدم آخرین نوشته سال ۹۹ بود ... چه ها گذشت در این مدت ... و همچنان در راه هستم، به مرحله سختی رسیدم خیلی سخت ، با این تفاوت که بدن هم فرسوده تر از گذشته شده سرزدن به اینجا شبیه رفتن در تونل زمانهگاهی سر میزدم و می‌گذشتم ولی اینبار این فاصله و گذشته و اتفاقات در ذهنم در حال مرور شدنه

آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «نوشتن !» را در ادامه بخوانید.بازهم بعد از مدتها آمدم اینجا و البته وبلاگهای قبلیم را هم مرور کردم.جالب این بود که اینجا رد یه آدم هایی را حس می کردم و در جاهای دیگه رد خودم را می دیدم.دیگه مثل قبل اینجا نمی نویسم، هیچ دلیل قابل گفتنی هم نداره ولی در این سالها که اینجا نبودم بیشتر و عمیق تر نوشتم . درگیر پایان نامه م ، که طلسم شده انگار ... باز شدن این گره که با من در پایان نامه نمایان شده ، دستاورد بزرگی برام میشه ... این طور دستاورد ها نمود بیرونی ندارند ولی بسیار